Tarka élet

Szolgáltam én Mars uramnál 
És Thalia kisasszonynál, 
Mégpedig nagy tiszteletben... 
Ott elcsaptak, itt elszöktem. 

Gyalogoltam kutyamódon, 
S jártam négylovas hintókon. 
Tisztitottam más csizmáját, 
S tisztitá az enyimet más. 

Kujtorogtam szomjan-éhen, 
Egy helyen száraz kenyéren 
Rágicsáltam, más helyen meg 
Tejbe-vajba fürösztöttek. 

Volt már ágyam a mezetlen 
Föld, kietlen rengetegben; 
Háltam ismét cifra ágyon, 
                                                                                       Fínom patyolat-párnákon. 

                                                                                       Megemeltem a sipkámat 
                                                                                       Szolgabíró hajdujának, 
                                                                                       S én előttem hajtogatták 
                                                                                       Magokat a szolgabírák. 

                                                                                       Szobalyány is szégyelt volna 
                                                                                       Velem jőni karonfogva, 
                                                                                       Máskor ismét úri hölgyek 
                                                                                       Pillantásomért epedtek. 

                                                                                       Drága, ékes uj ruhám volt, 
                                                                                       S volt ruhámon folt hátán folt, 
                                                                                       Zöldre raktam sárgát, kéket... 
                                                                                       Szent atyám, be tarka élet! 

                                                                                       Szatmár, 1847. augusztus